Γκιώνις (Η-), ή Γκιώνης (Ο-)

Στις παραδόσεις του Ελληνικού λαού, (πολλαχού), συγκαταλέγεται και η παράδοση του: “Η γκιώνις ή ο γκιώνης”. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το θέμα, αλλά παντού συμφωνούν, ότι ήταν δύο αδέλφια, όπου τον έναν τον έλεγαν Γκιων, (Γκιώνη) ή Αντών, (Αντώνη). Σε όλες τις περιπτώσεις λέγεται, ότι ο ένας αδελφός σκότωσε, είτε κατά λάθος, είτε φιλονικώντας για ασήμαντο λόγο, τον άλλο.

Συνήθως η ιστορία αναφέρεται σε Δραγάτη με τον αδελφό του ή σε βοσκούς, (αδέλφια), σε σχέση με τα ζώα, όπου από αμέλεια ή για ασήμαντους λόγους, ο ένας αδελφός σκοτώνει τον άλλο. Από τότε, ο αδελφός που έμεινε πίσω, παρακάλεσε το Θεό να τον κάνει πουλί και ως πουλί, (τα βράδια), κρέμεται από ένα κλαδί δέντρου ανάποδα με το κεφάλι προς τα κάτω και φωνάζει-μοιρολογά αδιάκοπα τον αδελφό του, (μέχρι να στάξει αίμα από την μύτη του, σημάδι ότι ο αδελφός του παίρνει το αίμα του πίσω και έτσι ο αδελφός, (πουλί), ησυχάζει), Γκιων – Γκιων ή ‘ντών’ – ‘ντών’.

Επίσης, στην Παναγίτσα Τρικάλων Θεσσαλίας λέγεται, ότι ήταν δύο αδέλφια, όπου τον ένα τον έλεγαν Αντώνη και ο μικρότερος δεν μπορούσε να προφέρει το όνομα του αδελφού του σωστά και τον φώναζε Γκιων-Γκιων ;;;