Γριά, (μανιά), μαρμαρωμένη, (Παναγίτσα Τρικάλων)

Στις παραδόσεις του Ελληνικού λαού, υπάρχουν και τα λεγόμενα “μαρμαρώματα”.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχει σχετική παράδοση, με παραλλαγές και διαφορετικές ονομασίες, όπως: η μαρμαρωμένη μανιά. η λιθωμένη γριά κ.λπ.

Λίγο πολύ, παντού υπάρχει η ίδια αναφορά, όπου η γριά τσοπάνισσα, υπέφερε πολύ για να ξεχειμαδιάσει τα ζωντανά της και όταν πέρασε ο Μάρτης, όπου αυτό το μήνα τον φοβόταν περισσότερο από όλους, μη μπορώντας να κρατηθεί από την χαρά της, αναφώνησε: “Πρίτς Μάρτημ’, τα ξεχείμασα τα πρόβαταμ’ “. Η γριά έβγαλε τα προβατάκια και τα αρνάκια στο βουνό για βοσκή, αλλά δεν πρόλαβε να επιστρέψει στη στάνη και στη μέση της διαδρομής, (στην πλαγιά του βουνού), … θύμωσε πολύ ο Μάρτης, από τη συμπεριφορά της και επειδή τον ατίμισε, δανείστηκε μία μέρα από τον Φλεβάρη, (γι’ αυτό τον λένε και Κουτσοφλέβαρο), κάνοντας μεγάλη κακοκαιρία και παγωνιά. 
Τότε η γριά, η καρδάρα, τα πρόβατα και τα αρνιά της, ελίθωσαν και έμεινα εκεί και φαίνονται ως τις μέρες μας, στην πλαγιά του Μαραμπέλου, “μαρμαρωμένα’.