Ελαιοκομία

Όπως ήδη έχουμε αναφέρει, σε άλλο άρθρο, η ελιά στην Ελλάδα υπάρχει από την αρχαιότητα.
Η φύτευση της ελιάς γινόταν από τον Νοέμβριο μήνα, με υγρό από τις βροχές έδαφος, ως και το τέλος της Άνοιξης.
Η φροντίδα της άρχιζε με το φύτευμα, το οποίο μπορούσε να γίνει, με τους παρακάτω τρόπους.

ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ – ΦΥΤΕΥΜΑ ΕΛΙΩΝ

  • ΜΕ ΠΑΡΑΦΥΑΔΕΣ

Τις παραφυάδες τις ονομάζουν κολορίζια, τα οποία κολορίζια τα ξεχωρίζουν από τη βάση μεγάλης ελιάς, όπου και εκφύονται, ανοίγουν λάκκους, μικρού σχετικά βάθους 45-50εκ., οι οποίοι απέχουν έξι ως επτά μέτρα οριζοντίως και καθέτως μεταξύ τους και έτσι γίνεται η εμφύτευση καινούργιων ελαιοδέντρων.

  • ΜΕ ΓΡΟΘΑΡΙΑ

Όταν τα κολορίζια ήταν μεγάλα, με χοντρό κορμό, ξεριζώνονταν και αφού κλαδευόταν μέχρι ψηλά, φυτευόταν όπως και τα παραπάνω, αλλά αν έβρισκαν κατάλληλο έδαφος, μπορούσαν σύντομα να δώσουν καρπό.

  • ΜΕ ΤΙΣ ΑΓΡΙΛΙΕΣ

Όταν ένα δέντρο είναι άγριο και δεν παράγει καρπό, τότε το μπολιάζουν με μάτια από ήμερο, αντίστοιχο δέντρο. Με αυτό τον τρόπο το δέντρο δίδει ήμερο καρπό.

  • ΜΕ ΜΟΣΧΕΥΜΑΤΑ

Κορμοί κλαδιών, οι οποίοι είναι χωμένοι στο έδαφος και λόγω της υγρασίας του εδάφους, φυτρώνουν βλαστοί. Αυτοί οι βλαστοί απομονώνονται και όταν μεγαλώσουν γίνονται παραφυάδες και φυτεύονται ως αναφέραμε παραπάνω.

(Τα παραπάνω φυτεύονται κατ’ ευθείαν στο χωράφι ή μπορεί να γίνει εμφύτευση σε σακούλες ή τενεκέδες ή μεγάλες γλάστρες ή σε θερμοκήπιο και όταν έχουν αυξηθεί επιθυμητά, με τον κατάλληλο καιρό και εποχή, μεταφυτεύονται στο χωράφι).

ΦΡΟΝΤΙΔΑ

  • Προετοιμασία του εδάφους, απαλλαγή από τα ζιζάνια, εμπλουτισμός με θρεπτικά συστατικά.
  • Κλάδεμα ελαιοδέντρων, το οποίο γίνεται κατά την περίοδο της συγκομιδής ή στις αρχές της άνοιξης, (υπάρχουν τριών ειδών κλαδέματα, ανάλογα με τον επιθυμητό σκοπό, όπως: α) Κλάδεμα σχηματισμού, το οποίο έχει σχέση με τη μορφή που θα προσδώσουμε στο δέντρο και γίνεται τα πρώτα έτη μετά τη φύτευση των δέντρων, β) Κλάδεμα καρποφορίας, το οποίο γίνεται με σκοπό τον αερισμό, το φωτισμό, την αποφόρτιση γενικώς του δέντρου, με σκοπό την υποβοήθηση της καρποφορίας, αλλά και έλεγχο του ύψους του δέντρου, γ) Κλάδεμα ανανέωσης, όπου γίνεται η «αποκεφάλιση» του δέντρου, σε κατάλληλο σημείο, ώστε να φυτρώσουν καινούργιοι βλαστοί, οι οποίοι θα αφεθούν 1-2 χρόνια και μετά θα γίνει το ξεκαθάρισμα των καχεκτικών βλαστών, ώστε να αναπτυχθούν περαιτέρω οι υγιείς).
  • Πότισμα των ελαιοδέντρων. Αν και δεν απαιτείται συχνά ή σε κάποιες περιοχές δεν υπάρχει  δυνατότητα ποτίσματος, καλό θα είναι κατά την περίοδο της ανθοφορίας να ποτίζονται, για αύξηση παραγωγής, αλλά και για καλή ποιότητα καρπών.
  • Λιομάζωμα, (έχουμε αναφερθεί σε χωριστό άρθρο).

ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

  • Ο Δάκος, ο Πυρηνοτρήτης, ο Ρυγχίτης, ο Φλοιοτρίβης, η Κηκιδόμυγα των βλαστών, τα Κοκκοειδή ή ψώρες, η Μαργαρόνια, η Ζευζέρα, τα Ακάρεα.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

  • Βερτιτσίλιο
  • Κυκλοκόνιο
  • Στάχτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.